Binnenland

Wim van den Brink was 25 jaar lang hoogleraar Verslavingszorg, maar voelde zich lang niet thuis in de academische wereld.

Zijn achtergrond als het enige studerende kind in een arbeidersgezin speelde hem parten: Voldeed ie wel? Was hij wel goed genoeg? Zijn carrière, nu afgesloten met het emeritaat, geeft het antwoord, maar de worsteling met klassen en standen en de vraag of je er wel bij hoort is voor Van den Brink nog altijd makkelijk op te roepen.